Een actualiserende en historiserende kijk

Onderzoek en onderwijs zijn bij Theaterwetenschap sterk met elkaar verbonden. Theater is in strikte zin een voorbijgaande gebeurtenis, die zich in het hier en nu tussen mensen voltrekt. Daarom vergt onderzoek naar theater een actualiserende én een historiserende kijk.  Het onderzoek bevindt zich op het snijvlak van geschiedenis (theater als immaterieel erfgoed) en actualiteit.
Aandachtsgebieden zijn theater en performance gelinkt aan processen van globalisering op het gebied van esthetiek, politiek van  beelden, digitalisering, nieuwe dramaturgische strategieën en conflictstudies; de geschiedenis  van theater als audiovisueel medium in relatie tot wetenschapsgeschiedenis en technologiegeschiedenis met betrekking tot de spektakelcultuur van de 19e eeuw  en Acoustic Theatres; theater en educatie; publiek en receptie en de actualiteit en geschiedenis van theater in Nederland.

Onderzoeksonderwerpen

  • De uitdagingen van hedendaagse processen van globalisering voor theater als medium van gemeenschapsvorming  t.o.v. nieuwe dramaturgische strategieën, (Boland, Van Heugten) esthetica en de politiek van beelden (Röttger, Jackob, Kersenboom), digitale media (Lint, Goeyens), performance  in conflictzones (Bala).
  • De historisering van spektakelcultuur t.o.v. de werking en mobiliteit van visuele technologieën in de 19. eeuw (Van Oostveldt, Röttger)
  • Audiovisuele medialiteit  van theater vanuit wetenschapshistorisch en technologisch perspectief (acoustic theatres, Tkaczyk) en media-historisch perspectief (Theater als medium van het zien, Röttger)
  • Geschiedenis en actualiteit van theater in Nederland (Van der Zalm)
  • Publiek en receptie (Eversmann)
  • Theater en educatie (Dieleman)

29 augustus 2012